Op dag 14 liet onze wekker al om 5u30 van zich horen. Nog half in dromenland namen we een frisse douche en gingen we naar het ontbijt. Onderweg kwamen we Barbara tegen, wiens oogjes ook nog wat kleintjes waren. De ontbijttafel was echter weer even goed gevuld als anders, wat een service!

Na het ontbijt namen we snel afscheid. Zonder lege handen mochten we echter niet vertrekken. We kregen een mooi flesje schnapps met kruiden, een potje ambachtelijke honing (ik smulde er iedere morgen van!) en voor elk van ons beide nog een overheerlijk stuk kaastaart van de avond voordien. We vertrokken dan ook met pijn in het hart van de hoeve waar we enkele dagen in de watten werden gelegd.

Tijdens de terugreis kwamen we spijtig genoeg in een lange file terecht in Duitsland, waardoor we heel wat vertraging opliepen. Uiteindelijk arriveerden we pas rond 22u00 thuis, wat dan ook het einde van een prachtige vakantie betekende. De week nadien riep de plicht alweer, pendelen naar Brussel. In mijn geval betekent dit twee uur per dag treinzitten, wat meer dan tijd genoeg is om aan de volgende vakantie te denken ...