Dag 13 was de laatste dag van onze vakantie in Slovenië. We hadden op voorhand al bepaald dat we er geen vermoeiende dag van zouden maken, dus een dag zonder bezoeken aan steden, zonder vele kilometers aan rondritten, enz. We maakten er een wandeldag van, een rustige wandeldag wel te verstaan.

Na een (alweer) lekker ontbijt bracht Barbara ons enkele mooie plaatsen bij. We mochten daarenboven haar wandelkaart van de regio gebruiken. We besloten dan ook om richting Areh en Bolfenk te rijden om daar de omgeving te verkennen.

Framski slap

Onderweg stopten we echter eerst bij Framski slap, een waterval die langs de weg gelegen is. We moesten goed opletten aangezien deze enkele meters lager van de weg ligt en enkel aangeduid wordt met een klein bordje.

Een stijl paadje leidde ons naar de waterval. We moesten echter heel wat geduld uitoefenen, er was immers een groep Sloveense bejaarden net voor ons aan de afdaling begonnen. Aan een 'duizelingwekkend' tempo volgden we het paadje, te midden van de kwieke Sloveense ouden-van-dagen.

Eenmaal aan de waterval konden we genieten van het geluid van het vallende water. De zon scheen volop in de opspattende druppels, prachtig. De groep vertrok gelukkig snel, waardoor Sara en ik konden genieten van de rust die enkel onderbroken werd door het neerstortende water op de rotsen.

Bolfenk

We zetten even later onze weg verder richting Bolfenk. Hier komt de kabellift aan die enkele honderden meters lager, aan de voet van de heuvel/berg, in Maribor vertrekt. Bolfenk is een ski-oord waar in de winter duizenden Slovenen de latten aan de voeten binden. In warmere tijden is het echter een wandelparadijs en kan je je op de skipisten begeven te midden van de bossen.

Spijtig genoeg konden we nergens iets van informatie verkrijgen. Niets was geopend en we vonden geen bord met info over wandelroutes. We besloten dan ook maar om met behulp van Barbara's kaart het bos in te trekken. De omgeving is prachtig en rustgevend, veel volk kwamen we zelfs niet tegen.

Tijdens deze wandeling kwamen we onderweg een bende dolle koeien tegen. Ze liepen gewoon te grazen op de skipiste, bovenaan een helling. Eentje kreeg echter het idee om de helling af te dalen en daar verder te grazen. De rest van de bende dolle dames volgde, wat resulteerde in een 'koe-race' aangevulg met een, letterlijk, loeiend concert. Een grappig zicht dat je wel meer in de Sloveense natuur kan tegenkomen.

Areh

Eenmaal we terug aan de auto stonden, besloten we de buurt nog wat verder te inspecteren. We reden dan ook richting het nabijgelegen Areh, wat bij aankomst een nog groter skicomplex blijkt te zijn. Skiliften beginnen en eindigen er, evenals vele skipistes die je naar alle windrichtingen leiden.

Net als Bolfenk is Areh in minder winterse tijden een wandelparadijs. Wij kwamen er echter te laat aan en besloten niet meer aan een wandeling te beginnen. We keken er even rond maar besloten dan toch maar terug te keren naar Fram, waar we nog genoten van onze laatste avond in Slovenië.