Na een stevig ontbijt pakten we onze spullen bijeen. Barbara assisteerde ons weer voortreffelijk in het opstellen van de te volgen route, we gingen die dag immers naar Ptuj en Jeruzalem. Niet het heilige Jeruzalem van Christus, maar een heilige plaats is het alleszins wel. We gingen immers naar het centrum van de wijn in Slovenië!

Ptuj

Eenmaal aangekomen in Ptuj, parkeerden we onze wagen in het centrum. Het was er onmogelijk parking te vinden waar je niet moet betalen. Gelukkig bleef de prijs beperkt tot 40 eurocent per uur, niet overdreven in vergelijking met ons thuisland.

De eerste halte was het kasteel van Ptuj. Het is op een heuvel gelegen, je hebt dus eerst aardig wat klimwerk te doen. Eenmaal aangekomen aan het kasteel werden we echter wel uitvoerig beloond voor de inspanning, het uitzicht was er immers prachtig. Onmiddellijk valt er op dat ieder huis in Ptuj zonder uitzondering een oranje dak heeft. Dit is verplicht omdat de gehele binnenstad door UNESCO beschermd is en dit zo vastgelegd is in de overeenkomst.

Binnenin het kasteel is er een verzorgde tentoonstelling die je laat kennismaken met de geschiedenins van het kasteel, de omgeving en plaatselijke folklore. De geschiedenins gaat terug tot vóór het jaar 1100 na Christus, zeker een bezoek waard.

Nadien gingen we nog op verkenning in het historische stadscentrum. We bezochten nog heel wat bezienswaardigheden zoals het klooster en heel wat pleinen en historische gebouwen. Ptuj is dan ook een stad met grote historische waarde. Handig meegenomen was ook dat we er zowat als enige toeristen rondliepen. Je moest bijgevolg niet wachten in een rij fotoverslaafde Japanners om een kiekje te nemen van een monument.

Jeruzalem

Op de weg tussen Ptuj en Jeruzalem kom je Ormož tegen, een gemeente die je als de poort van de wijnstreek rond Jeruzalem kan beschouwen. In het TIC (toeristische dienst) kan je een gids kopen die onder andere een wijnroute bevat die je met de auto kan afleggen.

Wij volgden deze route die tot Ljutomer reikt. Onderweg reden we aan een gezapig tempo door de verschillende wijndorpen, met Jeruzalem als kers op de taart. Onderweg stopten we in een vinoteca en genoten van het prachtige uitzicht op de nabijgelegen heuvels.

De terugweg

In de late namiddag vertrekken we terug richting Fram. Barbara en Danilo hadden ons voorgesteld om via een regionale weg van Ljutomer via Radenci en Radgona terug te keren naar Fram. Er is immers geen autosnelweg tussen Ljutomer en Maribor en terugkeren naar Ptuj zou ook vele extra kilometers betekenen. Ze waarschuwden ons wel dat er heel druk verkeer kan zijn op deze regionale weg, iets waar ik niet bijster veel aandacht schonk. In ons kleine Belgenland staan we immers ook meer in de file en moeten we ook oppassen voor het zware vrachtvervoer op de wegen.

Eenmaal we goed en wel op de weg in kwestie reden, werd ons onmiddellijk duidelijk dat 'druk verkeer' een echte understatement was. We kwamen in een constante trein van zware vrachtwagens terecht. Deze verrichtten de meest heldhaftige daden om in de kleine dorpjes voldoende snelheid te behouden en zich nergens vast te rijden. Levensgevaarlijk was het en we waren dan ook blij dat we na vele kilometers op bredere wegen terechtkwamen en het verkeer wat aangenamer werd.

Het probleem is dat alle verkeer tussen Hongarije, Maribor en Oostenrijk via deze regionale weg moet rijden omdat de autosnelwegen nog volop in aanbouw zijn. Er zijn dan ook geen andere mogelijkheden voor dit zware vrachtverkeer om op hun plaats van bestemming te geraken. Uiteindelijk zijn we heelhuids terug ten huize Stern geraakt, oef!