Op zaterdag hadden we vernomen en ruimschoots opgemerkt dat er tijdens het weekend nauwelijks een levende ziel te vinden is in Ljubljana. Traditioneel trekken de inwoners dan tijdens de zomermaanden naar het zuidoosten, namelijk naar Istria. Daar genieten ze van zon, zee en strand. Aangezien het kwik die dag ruimschoots 30° overschreed, stapten wij ook de auto in en vertrokken naar de stranden van Slovenië.

Spreken over de zandstranden van Slovenië is natuurlijk vrij relatief, er is immers een zandstrook van slechts 40 km. Daardoor is het er ook immens druk vanaf het moment dat de zon schijnt. We wilden graag het middeleeuwse Piran bezoeken, maar vonden nergens een parkeerplaats. Het was ongelooflijk om mee te maken, maar we vonden echt nergens een klein strookje waar we onze wagen konden achterlaten. Aangezien we niet veel zin hadden om kilometers te wandelen in de blakende zon, reden we maar verder naar het Blankenberge van Slovenië, namelijk Portoroz.

Daar vonden we onmiddellijk een plaatsje om onze auto te parkeren. We aten er eerst nog een hapje en dachten na over wat we er konden doen. We waren immers oorspronkelijk van plan om het centrum van Piran te bezoeken met zijn middeleeuwse gebouwen. Aangezien dit niet meer mogelijk was, pakten we dan maar onze strandhanddoeken en bakten we er gedurende een tweetal uren in de zon.

Na verloop van tijd voelden we ons echt als gebakken kreeften. We besloten dan ook 'huiswaarts' te keren om wat af te koelen in de airco van de wagen.

's Avonds aten we een lekker slaatje in Ljubljana en genoten we nog wat van een lekker ijsje aan de Ljubljanica. Het is onze laatste avond in Ljubljana, morgen vertrekken we immers naar het oosten van het land.