Daarenboven vond op 7 februari het vakantiesalon in Brussel plaats. Een overvloed aan brochures was ginder te vinden aan een mooie stand over het land. Je kon er ook terecht met al je vragen, met plezier werden we verder geholpen. We konden er catalogi bekomen waarin een uitgebreide selectie stond van de plaatselijke accomodatie, zoals campings, hotels, gastenkamers, jeugdherbergen en hoevetoerisme.

Voorbereiding

Wij besloten om voor hoevetoerisme te kiezen. Het is een budgetvriendelijke manier om ginder op vakantie te gaan, je komt uitgebreid in contact met de plaatselijke bevolking en zijn gewoontes en je komt temidden van de natuur terecht. Aangezien we onze vakantie in drie stukken opdeelden, namelijk een verblijf in het westen, in Ljubljana en in het oosten, boekten we drie verblijfplaatsen die we als uitvalsbasis gebruikten voor de respectievelijke streken.

Sara en ik besloten om de plaatselijke bezienswaardigheden te bezoeken en vooral om van de prachtige natuur te genieten. Wandelschoenen en wandelkledij hebben we dan ook nog moeten aankopen, we zijn in ons belgenland immers geen 'professionele' wandelaars. Slovenië is voor het overige een doodnormaal Europees land dat deel uitmaakt van de eurozone, geld wisselen is dus niet aan de orde.

Geweten is dat Europa niet bepaald aanwezig is op vlak van verkeerswetgeving. In Slovenië komt de wetgeving grotendeels overeen met België, maar je moet er bijvoorbeeld wel dag en nacht met je lichten aan rijden. Op de autosnelweg mag je er dan weer 130 km/u rijden en op expresswegen, in tegenstelling tot bij ons, slechts 100 km/u. Ook ben je verplicht een autowegenvignet aan te schaffen, waarvan de kostprijs destijds € 35 bedroeg. Meer informatie hierover kan je op het internet vinden of in de meeste reisboeken.